studied filology at Louvain, Belgium.
worked a lot in bars and restaurants before i became obsessivly addicted to producing stuff on computers.
i once won a design contest of cgi-magazine and they let me go to New York for four days, that was nice.
i think in terms of writing mostly (or programming, but those are very similar processes for me)
painting is a very different process and i'm very bad at it but i do it anyway because i like the differences it produces and i like the freshness of amateurism, i guess.
what i produce new media-wise is also very much influenced by my daily practice of webdesign and programming with its concerns of usability and the pragmatic approach it implies.
Re: Re: Re: Re: Re: Re: Net Art Market
Sorry i've had to postpone continuing this discussion by some sleep and actually make some money with my daytime job, so here's my answers to Judson's reply.
I do feel i have to be as exact as i can about this (oh dear), if only to do right to other artists, so the reply is gonna be lengthy, sorry.
For clarity, if any there is, i'll cut up your reply some, Judson, and paste it before my answers if you don't mind
> if we can make something at all, we can consider ourselves lucky.
> that's enough. we're not dead, vegetables or completely paralyzed,
> so the only REAL challenge to making art is pretty much beat.
> "artistic integrity" is like a writer refusing to publish works in
> the local language of the distributers, for no particular reason,
> other than to be more judgmental. I just don't get what purpose it
> would serve, what concrete effect "integrity" would actually produce.
> expression is just a useful tool for communication, we CAN choose not
> to use it that way, but we can't not communicate ever. money is just
> a form of communication. a pretty narrow, empirical one. from 0 to
> a zillion, value = currency, as opposed to it being a useful scale
> for agreeing on colors.
my reason for refusing to (try to) get my texts published is a complex of motivations and you should read it in the context of publishing poetry specifically. So let me explain that context and its consequences first:
Poetry written in a small language like Dutch is by itself a very marginal affair, so it is more a question of maximizing your audience than of economical choices. If you choose to publish within the existing publishing print market you're likely to get a maximum of 200 to 1000 readers, a pretty stable audience of well trained interested individuals, most of whom write poetry themselves. Add to that that when you do this, you generate a reflex with people outside that elite circle that you are categorising yourself as someone who writes elite poetry. So imho it's rather the contrary of being 'judgmental', to refuse to be labeled such: besides making my texts available for everyone, i present them in their purest form, unlabeled by any sociological process. Why? to maximise the marginal effect poetry has in our society. Add to that that i regularly read my poetry for free at small gatherings, i think you can hardly make the point that i'm in some way arrogantly refusing to communicate.
Communication is my main motivation, if you want to reduce that to what you perceive as a behaviouristic reflex, or a marxist struggle or a spiritual search for soul or whatever grid you want to lay down on it, that's fine with me. Personally i see all those interpretational grids as mere descriptive aids in trying to deal with what is essentially a dynamic process whose finality we are perhaps only searching because we are trained to search for final goals behind processes that may just exist, be there, be beautiful? That's one, but there's a but:
I started by saying that my reason was a complex of motivations, so the actual situation with regard to Dutch poetry and my respons to it being unsellable in the first place, is complicated by other reasons that originate in how i see society as it is evolving now. Those views are largely inspired by Deleuze & Guattari and supplemented by other readings and my day to day experience with programming. It boils down to me feeling that it is absolutely urgent to communicate the importance of poetry, not only as a useful additive, but as an essential ingredient in anything you try to accomplish with regard to your life and to the society you are part of. In the Starter file on Cathedral project i say somewhere that i consider it my duty as a father to investigate possibilities etcetera, i actually feel that to be so. I joke a lot because i don't think it helps at all to be serious all the time, but i am dead serious about that part. In your behaviouristic or pragmatist grid that will probably make me a complete nutcase, i actually rather enjoy that.
Judson wrote:
> this assumes that there's some "artistic motivation" that precludes
> how we deal with our environment, and in particular society?
Now i will not proceed here to go deeper into that, it's precisely a matter that i once hope to clarify by making the project. If you ever went to see the project, you'll agree that it isn't clear at all, i'm perfectly aware of that, but what i am trying to communicate is difficult, and i'm too stupid a guy to make it clear in a sec. In fact i need the detour of the project to clarify my own mind, i'm constantly writing on the verge of my ignorance and i go flat on my face on a regular basis. Now Deleuze used the very same words to describe his own writing, but he had easy talking, being ten times smarter than me and a respected philosopher and all, i'm just a poor poet from downtown Kessel-lo, Belgium...
Judson wrote:
> we do anything that isn't an involuntary reflex, because we are
> motivated. and how to function in society is not decided by fixed
> rules, but constant revision. if anything, the motivation to make
> art is an artificial motivation (meant literally, not necessarily
> good/bad) that obscures any number of core motivations. in
> programming, there's a concept called "levels of abstraction". the
> desire for money is no less or more external, it's another means to
> the end, just like art. the desire for the food money can buy, is
> actually a lot more direct a solution than anything art can offer
> (though it happens a lot here on subway platforms).
plus a bit further Judson wrote:
> if a homeless guy, spends all day singing, you may say either sing
> for money or don't complain about the cold. but that's advice, not
> like deciding whether his singing at all is worthwhile or not.
> besides, there's no end of currencies besides cash. what about
> popularity or just plain dignity? how is art not motivated by
> SOMETHING? art only exists as a solution, a vehicle, for getting
> what you really want, be it respect or a new pair of shoes. how can
> we dictate which is the "right" path, when so many get to a goal?
> so, what's your goal?
I consider this kind of reasoning to be a fairly striking example of how the meaning generating processes of programming are reflected in views on society and in society itself. Lev Manovich has pointed this out in his "The Language of New Media': the way with deal with programming and computers gets transcoded into society itself. You get to see basic desire as an object, encapsulated in higher 'levels of abstraction', so therefore art must be an instance of an individual desiring food, or, please do mention it, sex.
I perceive this transcoding process to have enormous consequences, i feel that it gets to be catastrophical, a one way ticket in the way we deal with computers and the information boom. We urgently need to master our information, but in our need for speed to accomplish this, we're overlooking some basic alternatives due to our lack of consciousness of how the programming paradigma's and dogma's define our actions. We need to address these alternatives as urgently as we address our moderately succesful object-oriented programming approaches.
And i am definitely convinced that i or rather someone with a little more brain than i have, one day will be able to proof that alternatives exist, that these alternatives are related to poetic functions or processes, that they are less mystic or error prone than you would expect and that they can be used in an efficient way. But i will not be able to convince anyone, i'm just too plain stupid and confused, it's half a miracle i succeed in anything i program allready...
Voila, there's my goal.
>
> but i actually don't see any good it does anyone in valuing one over
> the other. as long as we're not starving, shelter, can breath, ...
> who cares how we get by? or rather, if, in the end, it works, then
> that's all we need to worry about. why continue to judge?
The next step i took when turning to net art is more problematic, because my natural instinct would be just to continue in the same scheme: do my stuff and see what happens. Now, as we all have learned from Doug Engelbart, scale does matter: the audience for international net art is huge in comparison to how many Dutch speaking persons would possibly ever read my poetry.
This fact alone changes (or imho should change)one's decisions in either trying to make your net art into sellable products or trying to get by in some mass-market shunning shareware scheme as Geert suggested.
It changes because you are aspiring to become part of something that has economic value, increasingly so. Net art is by its essence a potential mass-media, it has the potential of reaching thousands, even millions of users. Of course it's a mere potential (or is anyone present here with that kind of user log's, i wouldnt think so) but it makes that you are constantly aware of that potential, it infuses your artistic process with considerations and micro decisions of how to do things. These are bu no means expressions of value that i accredite but you know for instance that if you are going to work in an academically conceptual style you will get less users than if you start of with a sloganesk approach like 'We crash your browser with content". You know that if you strategically market your 'product' you will get more users than if you leave that, your economic value is, of course, the amount of viewers you get a day, so if you want it or not, you are as an artist inscribed in the economic order.
My view is that those plain facts do change something about the contents of the word's 'artistic integrity', and that that goes for any artist, regardless of how you deal with my theoretic ramblings or lunacy if you want. And i think it's a great thing that this kind of discussion should be held here, and at Regina Celia Pinto's place and everywhere were Net artists are active. Let my kind of poetic and unprofessional philosophical messing about not keep you from having it continuously, because i don't think there are any definite answers
judsoN wrote:
> but i actually don't see any good it does anyone in valuing one over
> the other. as long as we're not starving, shelter, can breath, ...
> who cares how we get by? or rather, if, in the end, it works, then
> that's all we need to worry about. why continue to judge?
i think one should judge every day, and try to be right every day...things change...
sorry for the length,
dv
.. what is left unfinished, cannot be undone...
http://www.vilt.net
Judson wrote:
> if we can make something at all, we can consider ourselves lucky.
> that's enough. we're not dead, vegetables or completely paralyzed,
> so the only REAL challenge to making art is pretty much beat.
> "artistic integrity" is like a writer refusing to publish works in
> the local language of the distributers, for no particular reason,
> other than to be more judgmental. I just don't get what purpose it
> would serve, what concrete effect "integrity" would actually produce.
> expression is just a useful tool for communication, we CAN choose not
> to use it that way, but we can't not communicate ever. money is just
> a form of communication. a pretty narrow, empirical one. from 0 to
> a zillion, value = currency, as opposed to it being a useful scale
> for agreeing on colors.
>
>
> this assumes that there's some "artistic motivation" that precludes
> how we deal with our environment, and in particular society?
>
> we do anything that isn't an involuntary reflex, because we are
> motivated. and how to function in society is not decided by fixed
> rules, but constant revision. if anything, the motivation to make
> art is an artificial motivation (meant literally, not necessarily
> good/bad) that obscures any number of core motivations. in
> programming, there's a concept called "levels of abstraction". the
> desire for money is no less or more external, it's another means to
> the end, just like art. the desire for the food money can buy, is
> actually a lot more direct a solution than anything art can offer
> (though it happens a lot here on subway platforms).
>
> but i actually don't see any good it does anyone in valuing one over
> the other. as long as we're not starving, shelter, can breath, ...
> who cares how we get by? or rather, if, in the end, it works, then
> that's all we need to worry about. why continue to judge?
>
> if a homeless guy, spends all day singing, you may say either sing
> for money or don't complain about the cold. but that's advice, not
> like deciding whether his singing at all is worthwhile or not.
> besides, there's no end of currencies besides cash. what about
> popularity or just plain dignity? how is art not motivated by
> SOMETHING? art only exists as a solution, a vehicle, for getting
> what you really want, be it respect or a new pair of shoes. how can
> we dictate which is the "right" path, when so many get to a goal?
> so, what's your goal?
>
> --
>
> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>
> PLASMA STUDII
> art non-profit
> stages * galleries * the web
> PO Box 1086
> Cathedral Station
> New York, USA
>
> (on-line press kit)
> http://plasmastudii.org
>
Re: Re: Re: Re: Net Art Market
i'm sorry, i just started out as net artist & i don't know much & all but: aren't you crossing a line here? This discussion started out with a reasonable enough presupposition that net-art should be sellable, or that net artists wishing to do so could do with some advice as to how to actually sell something ( it's not a presupposition i share, I think i have sufficiently made that clear in my contribution to Regina Celia Pinto's debate at http://arteonline.arq.br/newsletter/debate.htm , but that is not the issue).
Aren't you now suggesting that the net artist should adapt her artistic conceptions to suit the market? How far are you then from making the kind of paintings Pall Thayer suggested to Geert?
it's that imho you are just so obviously proving a point i'm making amidst all of my pseudo-ironic rambling, namely that an artist is doomed to corrupt her work with extra-artistic needs when you start working the selling way...
just a thought,
dv
Jeremy Zilar wrote:
> is it possible that there has yet to be a net art project that is
> large
> enough or grand enough to call the attention of a collector?
> I know things dont need to be large to be good, but in order for
> people
> to begin to look at net art, dont we need to start looking larger
> than
> the average site? or extending beyond the computer in ways?
>
> -jeremy
>
>
> curt cloninger wrote:
>
> > It seems like the first (and perhaps only) altoids-sponsored net
> artist was Mark Napier, but I can't remember. I think Diesel sponsors
> similar stuff, but it's more in the form of contests, and it's more
> filmic/motion design.
> >
> > ryan griffis wrote:
> >
> >
> >>hasn't Altoids and Nintendo also sponsored similar net-based
> >>projects?
> >>i tried to find the Altoids projects again, but only found promotion
> >>of
> >>their investments in contemporary art. i know that they had a net
> >>art-based project...
> >>ryan
> >>
> >>On Apr 22, 2005, at 12:21 PM, curt cloninger wrote:
> >>
> >>
> >>>Hi Jason,
> >>>
> >>>Sony PlayStation 2 sponsored such an "online gallery" a while
> back,
> >>>curated by hi-res.net and commissioning/hosting work by various
> >>>experimental designers. The space is archived here:
> >>>http://archive.hi-res.net/thethirdplace.com/
> >>
> > +
> > -> post: list@rhizome.org
> > -> questions: info@rhizome.org
> > -> subscribe/unsubscribe:
> http://rhizome.org/preferences/subscribe.rhiz
> > -> give: http://rhizome.org/support
> > -> visit: on Fridays the Rhizome.org web site is open to non-members
> > +
> > Subscribers to Rhizome are subject to the terms set out in the
> > Membership Agreement available online at
> http://rhizome.org/info/29.php
> >
Re: masters of war
marc garrett wrote:
> masters of war
>
> Come you masters of war
> You that build all the guns
> You that build the death planes
> You that build the big bombs
> You that hide behind walls
> You that hide behind desks
> I just want you to know
> I can see through your masks
>
> You that never done nothin'
> But build to destroy
> You play with my world
> Like it's your little toy
> You put a gun in my hand
> And you hide from my eyes
> And you turn and run farther
> When the fast bullets fly
>
> Like Judas of old
> You lie and deceive
> A world war can be won
> You want me to believe
> But I see through your eyes
> And I see through your brain
> Like I see through the water
> That runs down my drain
>
> You fasten the triggers
> For the others to fire
> Then you set back and watch
> When the death count gets higher
> You hide in your mansion
> As young people's blood
> Flows out of their bodies
> And is buried in the mud
>
> You've thrown the worst fear
> That can ever be hurled
> Fear to bring children
> Into the world
> For threatening my baby
> Unborn and unnamed
> You ain't worth the blood
> That runs in your veins
>
> How much do I know
> To talk out of turn
> You might say that I'm young
> You might say I'm unlearned
> But there's one thing I know
> Though I'm younger than you
> Even Jesus would never
> Forgive what you do
>
> Let me ask you one question
> Is your money that good
> Will it buy you forgiveness
> Do you think that it could
> I think you will find
> When your death takes its toll
> All the money you made
> Will never buy back your soul
>
> And I hope that you die
> And your death'll come soon
> I will follow your casket
> In the pale afternoon
> And I'll watch while you're lowered
> Down to your deathbed
> And I'll stand o'er your grave
> 'Til I'm sure that you're dead
>
> Bob Dylan
>
>
> Copyright ? 1963; renewed 1991 Special Rider Music
s(prong)
“in Writing every letter is an irreversible act of faith”
dv 2013, ink on paper, A6
dv
jumper
jumpster
sprong
alles is brol
welkom in Asemia, uw dagelijkse Wereld Zonder Betekenis.
(deze nota handelt over een het op een rijdende bus)
ziehier het.
wat is het? ( slechte vraag). het is niet (zijn is een illusie veroorzaakt door een foutieve interpretatie van een hulpwerkwoord). het wordt.
het wordt het & door het het-worden van het wordt het
een het dat zit op de bus (het is bebust, het heeft bebustzijn).
de bus bust.
de wereld wereldt.
het het.
het zit op de bus & het heeft in zich een in elkaar gevouwen ordening, een ingewikkeld bewegen
dat congruent is met de afwikkeling die zich er rond afspeelt & deze congruentie heeft een ritmische band met de faze in het het-worden van het. het houdt een continu verband met het bebustzijn van het. het houdt niet op.
de afwikkeling bepaalt het inwikkelen, de ingewikkeldheid bepaalt het afwikkelen.
zolang het impliciete niet gelezen wordt gebeurt er Niets.
Niets is oneindig, volledige Mogelijkheid.
het leest de band van de weg die langs beide zijden naar achteren schuift
de band is een gegevensband die onnoemelijk veel data bevat.
de band is op elk moment oneindig
het ziet huizen.
het ziet bomen.
het ziet slijk.
het ziet de letters AVEVE.
het ziet een fietser in de regen.
alle data zijn evenwaardig zolang ze niet gezien, gelezen zijn.
ze zijn evenwaardig in hun niet-zijn. alles is brol.
het maakt van de toestormende data onwillekeurig pakketten die het leest als objecten.
het verbreekt de totaliteit van het Niets in functie van de wil tot zien, tot lezen.
het ziet, het leest, & alles stort in.
objecten zijn noodzakelijke ficties geproduceerd door de wil tot zien, de wil tot lezen: gefaseerde aggregaten van dataclusters in de datastroom worden onderscheiden als objecten door de bekleding met de sporen van andere gefaseerde aggregaten in de wikkeling van het. het drapeert fictieve objecten met de objectiviteit van andere objecten. objectiviteit is een soort slijm dat over de data gekieperd wordt, de slijmdraperie van de Woorden. vroeger kwam de slijm van g*d, bij g*d etc., nu is het gewoon slijm.
taal is een hechtingsmiddel voor datapakketten, slijm hecht de data aan elkaar zodat het zich aan de objecten kan hechten.
[...]
dv
asemicnote
lamandaii-declamatie
“lamandaii-declamatie”
dv 2013, ink on paper, 26×20 cm
catalogue of the NKdeE-verbigrammata: http://vilt.files.wordpress.com/2013/01/5verbigrammata.pdf
dv
lamandaii_2013-04-22
declamatiekladjes
Bij het declameren der Neo-Kathedraalse Verbigrammata wordt traditioneel een kladblaadje van 98 bij 62 mm gebruikt om bij het inktdoppen van de pen de pennestreek te testen. Deze declamatiekladjes groeien bij de geoefende verbigramdeclamator uit tot met de eigenlijke declamatie resonerende asemisch-kalligrafische miniaturen.
Regine Clauwaert hierover: “De beperking waaraan het declamätorische schrijven per definitie onderworpen is bouwt een creatieve spanning op in de Neo-Kathedraalse neofiet. Die spanning vindt dan een uitweg in het door de meditatieve oefening geritmeerde expressionisme van de declamatiekladjes, waar dan plots wel sporen herkenbaar zijn van werken uit de canon van de Visuele Poëzie. We herkennen de humanoide inktkrabbels van Henri Michaux, de lyrische lineatuur van Velimir Chlebnikov, de tot onleesbare grafiek verworden passie van Christian Dotremont…”
Heil Regine!
dv
declamatiekladjes
Délie Emblemen 2/2
Vertaling van de laatste 24 embleemtitels en de bijhorende spreuken in de Délie van Maurice Scève met telkens een link naar het originele embleem (Stanford’s Renaissance Body Project):
http://cgi.stanford.edu/~dept-fren-ital/rbp/?q=node/181
- De Eenhoorn die zich ziet – Van mijzelf ben ik ontzet
- De zwaardveger – Mijn werk geeft faam aan twee
- De Zaag – De Kracht ondermijnt mij stukje bij beetje
- Cleopatra – Diegene die sterft wanneer hij wil leeft goed (voldoende)
- De Vlinder en de Kaars – In mijn vreugd de pijn
- De Muildierdrijver – Dubbele moeite voor hij die voor een ander zich uitput
- De Kat en de Rattenval – De gevangenis is hard, meer nog de vrijheid
- De Pauw – Wie zichzelf goed ziet vergaat de hoogmoed
- De Ezel aan de Molen – Ik vlucht van moeite, ‘t werk volgt mij
- De Pot op ‘t Vuur – Binnenin verteer ik mij
- De Maan in de Schaduwen – Mijn klaarte altijd in de schaduw
- Europa op het Rund – Naar zekerheid gaat hij die zijn daad verbergt (?)
- De Kruisboogschutter – Meer met zachtheid dan met kracht
- De Haan die zich brandt – Hoe meer ik het doof hoe meer het ontvlamt
- Leda en de Zwaan – Verberg in een ander wat ik bij mij ontdek
- De Grootoor of Vleermuis – Als alles rust hou ik niet op
- De Klok – Bij mijn werk houden dag en nacht de wacht
- De HeropstandingHeropstanding van de Dode – Meer dan ik kan
- De Lamp op de Tafel – De dag sterft en de nacht brandt
- Het Spinneweb – Ik heb de meren gestrekt waar ik sterf (?)
- De Botermaakster – Hoe zacter het wordt, hoe harder
- De Vlieg – Hoe meer ze spookt, hoe minder ik haar zie
- De Berggeit en de Honden – Door mij te redden sluit ik mij in
- De Tombe en de Kandelaars – Na de dood vervolgt mijn oorlog mij nog
dv
Leda
Délie Emblemen 1/2
Vertaling van de eerste 25 embleemtitels en de bijhorende spreuken in de Délie van Maurice Scève met telkens een link naar het originele embleem (Stanford’s Renaissance Body Project):
http://cgi.stanford.edu/~dept-fren-ital/rbp/?q=node/181
- De Vrouw en de Eenhoorn – Om haar te zien verlies ik ‘t leven
- De Maan tussen twee halve manen (“croiscentz”) – Tussen allen één perfecte
- De Lamp en het Idool – Om jou te bewonderen leef ik
- De Man en het Rund – Hoe meer zij mij aantrekt, hoe meer ik word meegesleurd
- De Lantaarn - Verbergen kan ik haar niet meer
- De Kaars en de Zon – Aan ieder licht aan mij de schaduwen
- Narcissus – Genoeg sterven er die vergeefs liefhebben
- De Vrouw die verdeelt – Na lange arbeid een einde
- Het Schild – Mijn sterkte schaadt mij
- Twee Runderen aan de Ploeg – Zacht is de pijn in gezelschap (die begeleid wordt)
- De Phoenix – Van dood naar leven (‘a vis’ is ook avis=raad)
- De vogel aan de (lijm)stok – Waar men het minste vreest wordt men het meest genomen
- Dido op de brandstapel – Zacht is de dood die mij van de rouw bevrijdt
- De Toren van Babel – Tegen de Hemel vermag niets
- De Windhaan – Duizend omwentelingen hebben mij niets doen bewegen
- De Zonnebloem – Naar alle plaatsen volg ik jou
- De Klimop en de Vestingsmuur – Om lief te hebben zijn ondergang lijden
- Het Hert – Mijn dood ontvluchtend versnel ik het einde
- Acteoon – Het noodlot achtervolgt mij met mijn geliefden (de mijnen)
- Orfeus – Aan ieder plezier en aan mij niets
- De Basilisk en de Spiegel – Mijn aanblik dood mij door jou
- De Boot met de gebroken Riemen – Mijn krachten nemen dag na dag af
- De Alambiek (distilleerkolf) – Mijn tranen verraden mijn vuur
- De Bijl en de Boom – Jouw schadende schaad ik mij
- De Stoel en de twee mannen – Makkelijk te bedriegen is de zelfverzekerde
dv
alembic
10 geboden (rev. 13/02/2009)
Bovenal herdenk uzelf als stapelgek.
Bemin uw klanken eerder dan uw zin.
Verwijder kwijl & nijd vanuit uw bek.
Zie uw eind als van uw kinders het begin.
Verzaak bezit, gij zit daar zelve in.
Breng warmte daar waar nu een ander rilt.
Geef nooit een ja als gij er niks van wilt.
Breng uw Lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat u in angst & vrees verstilt.
Gooi alles weg dat u vervult met spijt.
DIANA is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
el_ribbenkast
Asemic Endgame illus. Գ
“Asemic Endgame IllustrationԳ “
dv 2013, ink, acrylics, bister on paper and cloth on wood, 50×42 cm
“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.
EYES
what we see is dead already, darkness
surrounding darkness, what we see is
dying, death surrounding the progression
of death, darkness surrounding darkness
our bodies are nothing but holes & cracks
the sun’s devastation pouring through
the defenseless tissue of our dying selves
blood & sand mixed with the blackness
of our absence that is eternally present
already in the shimmering seconds of
horror that we call life, & All is War
waging amongst us, against us, we are
prey and predator alike, we are we are
We are We Ar W R I A WE ARE WAR
and darkness surrounds the Dark within
our skull. I’s are EYESAREWAREYES.
cfr. http://www.academia.edu/3127630/Terra-_and_-Terror_Ecology_Secrets_from_the_Arrakeen_Underground
dv
corruption of darkness
Asemic Endgame page Ћ
“Asemic Endgame page Ћ”
dv 2013, ink on paper, A4
“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.
dv
Asemic Endgame page Ћ
Asemic Endgame page Њ
“Asemic Endgame page Њ”
dv 2013, ink on paper, A4
“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.
dv
Asemic Endgame page Њ
Asemic Endgame (title page)
“Asemic Endgame (title page)”
dv 2013, ink on paper, A4
“Asemic Endgame ” is a new procedural research into Asemic Writing as writing Under Siege, attempting to establish links with Negarestani’s “poromechanics” and the non-philosophy of François Laruelle. There’s absolutely no meaning here.
dv
ae_titlepage
leuven per vers
er, daar: de fietsers moeten er
onder de grond voor een bus
die bijna nooit meer komt.
er, daar: hoe kunt ge er nu nog
voor wildplassen een boete
krijgen als alle cafés al lang
toe zijn? anderzijds, hoe er uw kots
ophouden bij het zien van al die propere,
van elk streepke luizenleed bevrijdde
trottoirtegels? er, daar zou immers
Er, Daar worden, waar iedereen van Er, Ginder
zou komen Shoppen, dus moest er, daar
Proper worden. Shoppen is immers
Den Mystieken Pool der Sossistieke
Godsdienstfanaten die de Vrije Markt
vereren wijl zij onze dochters embeteren
zoals de Vrije Markt hen vereert met de
Deftig Hoererende Bouwpromotoren.
helaas de dochters, die zijn niet dwaas: die
gaan in Antwerpen shoppen, dat is kei
sjik neut deun & mega treinkletsen &
die nieuwe tempel komt er Niet, enfin
toch niet er, daar & daar; goedkoop wonen is er
bij decreet verboden subiet hebben we nog geweverte
in onze netten wat denken die zwetten wel?
plok hier ploef daar een stekkendoos
voor werkonbekwame LeefLoners
(ge Leeft nog, amaai hoe doet gij dat zo
zonder Loon, hahahaha, zoude nie beter
naar Antwerpen trekken, ‘t is daar kei
sjik neut al’ deun & mega kopkletsen &
hier is uw kotteke se menneke, ge hebt nog
drie jaar te gaan) elke stekkendoos krijgt
een schoon gedesignde frietloze frietkapel waar frietgeur
uitwalmt om u nog meer honger te doen krijgen
terwijl ge op onze Shoppende werkbekwamen
kunt geilen. een frietkot, hahahaha kei sjik
neut deun, om met uw fietske naartoe te rijden
zeker, precies alsof ge daarmee nog op ‘t’straat
moogt hier, stukske profiteur dat ge zijt. Er,
daar: het is goed Sterven daar want al het
Leven is er weg & elke weg komt uit op de
Geheel Vrije Sossistieke Markt van de Dood,
Groot maar geheel Caféloos welteverstaan,
of wist ge da niet: het is hier ten strengste verboden
om u tijdens het consumeren ook nog ‘s te amuseren.
Stukske werkonbekwame profiteur dat ge zijt!
Watte? Dat er geen werk is? Zoekt dan werk hé!
Een frietkot, hahahaha kei sjik neut deun. Er,
Daar. Kijk daar, ne Sossisloze Student, die peinst
precies nog dat ‘m werk gaat vinden later. hahahaha.
Werk Vinden. hahahaha. Shoppen ja, dienen SS’er.
dv
eerste leesboekje
ap apa aa a aa aa apa pa a aap.
apen epen nepe neep pana panae
paan pene peen pena ne pa een aap.
enee eena eeno een opnametent?
een te een ma ennet een nee een tonnenmaat?
manee mapa een aap met een noot.
ovenwanten io?
antoniemen wo?
een noot van wim.
a tomatenpoeder!
nenee eet de noot maar op.
materiaal vat terminaal & valeriaan m
maar val niet
uitdoet uittoog getooid uit goed
uit doge uit de goot.
dv
aap
vergaan
voor Nadia Lampens
In de gedeelde warmte van mijn hand
In de verblinding van mijn tederheid
In ‘t paradijs waar ik ben aanbeland
Verga ik in de schaduw van de tijd:
Ik dien mijzelf te zien, de eeuwigheid
Waarin ik mij tot u & ons beken,
Waar wij al samen zijn, waar ik herken
De weg naar nu, dit zweven in jouw lach.
& Ik beken dat ik afwezig ben,
Want ik verga in wat ik strelen mag.
DIANA is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
degee_1000
joint venture
Alle mormels spelen samen orgel
Alle wormen maken de berg van vlees
De geluiden van rot in de mergel
Gorgelen zich nat, & vrees maakt mij hees:
De wereld verrot & ik, ik genees.
Jouw licht strijkt áán de helse duisternis
Jij bent nu toorts in mijn gevangenis
De tijd is koorts, de uren helen mij
Ik brand omdat mijn zijn verlangen is
Naar jou, jouw Al maakt alles vrij in mij.
DIANA is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
detail
dooi
voor N.L.
Nu. Ik wil in jouw lijnen verdwijnen.
Wind wil ik zijn, adem van de aarde
& Jouw takken dragen de geheimen:
Jouw omstreelde zwijgen dat bewaarde
Van het schone de duurzame waarde.
Nu. Ik zie de lente, daar waar jij bent:
Jij rilt, jij bent de kou nog niet ontwend.
Nu: bevroren moment, de aarde wacht
Op een aai van de zon, smeltwater stemt
De draai af op later, daar waar jij lacht.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
aurora
Voor N. L. 
Dit lied voor jou is helder & robuust
Jij kan er zalig niets in zijn & vrij
Van al het zware dat er op jou rust.
Aurora’s luister, hoe jij daagt in mij
Straalgeruis, onaantastbaar licht in mij:
Ik spreek nu elke letter van jou uit
& Overal jouw schitteren breekt uit.
De nevels slierten rode rond jouw licht
De aarde node braakt het zwarte uit
& Ik ben weg, verdwijn in jouw gedicht.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
bloesem1
zoen
voor N. L.
Terwijl ik op jou wacht, draait de aarde
In de aarde, schuift de hemel in de
Hemel, zien de sterren toch de waarde
In van warmte bij elkaar & in de
Dag komt dan jouw klaarte: jij, beminde,
Die de wereld tot haar kern herleiden
Kan, die jij & mij tot ons verleiden
Wil & dit ook kan: mij van mij ontdoen.
Daar, ik laat de wereld nu terzijde
Ik ben als adem eeuwig in jouw zoen
dv
Kopie van ELfabet_N
uur
voor N. L.
Ik heb de nood om jou lief te hebben
In de gloed van jouw aanwezigheid.
Ik ben een zee die niet wil ebben,
Een strand bevroren in de eeuwigheid
Van mijn verlangen naar jouw helderheid.
Ik sta hier stil te beven in jouw vuur:
Ik weet niet meer waar, hoe & of ik duur,
Maar al jouw goud slaat nieuwe stralen aan
& In de waarheid is er nu een uur
Waarin millennia tot ons vergaan.
dv
2functions_large
zoen
“cum dederit dilectis suis somnum”
voor N.L.
Dat het ons de buik uitkome, dat zaad,
Dat het ons uitbloedt, de ontzetting
Omdat de angst in ons de liefde haat
Terwijl elk ik is ik, jouw vondeling,
Die niet bestond, maar nu bestaat, een ring
Die het wijzen naar anderen besluit
Met het ware dat ons tot ons omsluit:
Het beven dat de lippen ons aandoen
Dat snakken naar een rein geluid
Terwijl de wereld eindigt in een zoen.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd)
dv
aliephona
chicken sandwich (panem a pollo)
voor N. L.
Niets wordt ooit nog beter, liefste, Alles
Heeft ons nog niet in mij & jou herkend.
Er zijn nog gaten in het Niets van Alles,
Het beste Niets is enkel jou & mij bekend:
Die grote weg is ons slechts voorbestemd.
Terwijl ik jaag naar jou verander jij
In iets dat onbereikbaar is voor mij.
Het Niets waar jij bestaat wordt dan laurier
& Ik loop daar vergeefs aan mij voorbij:
De god die Alles had, maar Niets was hier.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
hihi
Niets
voor N.L.
In dat grote woordenloze Niets van jou,
De oceanen duister in jouw ogen,
Die donkervolle blik waar ik van hou,
Waar het kwaad vergaat tot onvermogen:
Sprakeloos is daar jouw mededogen,
De warme vloed die mij van mij ontdoet,
Mijn vuur vernietigd tot een diepe gloed.
& In het diepste zwart gaat dan weer aan
Jouw ene licht dat mij verblinden moet,
Opdat ik ziende in jouw Niets kan staan.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
heart_of_code
voorbij
voor N. L.
Deze wereld is de onze niet, mijn lief,
Wij beven niet in vreze voor de nijd:
Wij hebben aan elkaar genoeg gerief
& In een kus is hier de eeuwigheid.
De Kathedraal bevrijdt ons van de tijd,
Het zoeken in ons dat nu vinden is:
Licht doorkruist ons, dwars door duisternis,
Jouw klare zingen vangt al aan in mij,
Een klank die boven mij verheven is,
Jouw zon in het rozet: ik ben voorbij.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
kleurherstelav
rij na rij
voor N. L.
Schaduw van het licht komt altijd te laat
& Het gebrek is geen gebrek van jou,
Jouw zijn is wat er daar in hen vergaat:
Hun duister kleurt jouw hemel hemelsblauw
Hun zwart is klaar , ik zie slechts licht in jou.
De tekens van de tijd verarmen mij,
Daden, onleesbaar rij na rij na rij,
Wereld die in mijn droom van jou vergaat,
Ik heb geen spijt, er is geen nijd in mij:
Jij bent de tijd die nu voor mij bestaat.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
val2
verbeurd
voor N. L.
De steden die de heren beheren
De heren die de steden verteren
De namen die de plek der heren eren
Letters gaan aldaar met hen verzweren
Vage krassen bij het vuur der heren.
Ik heb mijzelf in jou verbeurd verklaard:
Ik hou nu op, ik ben tot Niets bedaard,
Mijn lijf is licht, ik ben voor jou gezwicht,
Mijn duister is tot zonneschijn verzwaard:
Jij hebt in mij jouw hemel aangericht.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
weg
instrumentaal
voor N. L.
Ik wou jou vatten in een klankgedicht
Jouw naam verletterd tot een toverspreuk
Jouw stem de roep waarvoor ik gaarne zwicht
Bazeltaal met intellectuele jeuk,
Perverse onderstroom, dat is zo leuk!
Ik zie jou nu, het wonder dat je bent:
Der minne eenvoud word je nooit gewend.
Ik: jij leert mij om mij heen te kijken
Naar het lege waarin ik word gestemd
Tot instrument, ‘t Niets dat wij nu ijken.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
twirl
meer
Het is zo donker dus ik stoot wat om,
Glasbreuk bewijst het naakte van voeten.
Ik word wakker & ik weet niet waarom,
Is er toch nog wat dat wij U moeten?
Was ‘t niet genoeg? Moeten wij nog boeten?
U heeft mij laatst nog de keel gewrongen
(U was in dromen binnengedrongen
& Eiste liefde op die u niet kent),
Wij beefden in uw nijd, maar toch zongen
Wij, wij, het schone dat U niet kent.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
DSC07431
inkraad
“names collapsing while their bearers fall in love”
dv2013 – bister & inkt op papier A4
dv
draakin
visioenen
‘But these visions of Johanna, they make it all seem so cruel’
Bob Dylan, Visions of Johanna
Geen mens kan jou ooit nog evenaren,
Jij hebt de plek bereikt waar ruimte tijd
& Tijd weer ruimte wordt. Mijn gebaren
Stremmen in stilte nu, & zonder spijt
Om hun bewegen, ooit een bron van nijd,
Strijk ik jouw lijf dan aan, een woord van glas:
Ik zie wat komt, wat is, & wat er was.
Ik drijf uit mij de verzen die ik maak
Ik ben niet daar, geen woord waarin ik pas:
Jij bent het schone, dat waar ik niet raak.
DIANA (voorheen Lylia) is een reeks van 449 dizains, een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).
dv
elijk
